اعتراض رئیس حوزه علمیه آیتالله صالحی مازندرانی به جانمایی محل تدفین شهید گمنام در عمارت شهرداری ساری

شمال نیوز: در پی طرح موضوع دفن پیکر مطهر یک شهید گمنام در محوطه عمارت شهرداری ساری، سید جلال صالحی رئیس حوزه علمیه آیتالله صالحی مازندرانی، در نامهای سرگشاده خطاب به مسئولان استان، نسبت به جانمایی محل تدفین این شهید اعتراض کرد و با تأکید بر ضرورت صیانت از شأن و قداست شهدا، خواستار بازنگری در این تصمیم و توقف اجرای آن تا زمان بررسی و پاسخگویی شفاف مسئولان شد.
به گزارش شمال نیوز، متن نامه بشرح ریر می باشد:
بسمالله الرحمن الرحیم
محضر آیت الله محمدی لائینی نماینده محترم ولیفقیه در استان مازندران، جناب آقای دکتر یونسی استاندار محترم مازندران، جناب آقای سردار موحد فرمانده محترم سپاه کربلای استان مازندران
سلام علیکم
تصمیم مطرح شده درباره خاکسپاری پیکر مطهر یکی از شهدای گمنام در عمارت شهرداری ساری، با توجه به جایگاه والای شهداء و حساسیت افکار عمومی نسبت به حرمت و شأن این عزیزان، پرسشها و نگرانیهای جدی را برانگیخته است. از همین رو، به عنوان یک طلبه و در جایگاه مطالبهگری دینی و اجتماعی، لازم میدانم نکاتی را صریح، روشن و بدون ملاحظه کاری با مسئولان محترم استان در میان بگذارم.
آقایان مسئول!
شهید، ابزار بازیهای سیاسی و وسیله اعتبارسازی برای مدیران نیست
پیکر مطهر شهدایی که پس از دههها سال غربت و چشم انتظاری، با پیکری بازمانده از سالهای دفاع و ایثار به میهن بازمیگردند، امانتی مقدس در دست ملت و مسئولان هستند. آیا شایسته است چنین امانت ارزشمندی، بدون تبیین ضرورتها و ابعاد تصمیم، در محل یک مجموعه اداری و مدیریتی به خاک سپرده شود؛ آن هم در شرایطی که عملکرد و وضعیت مدیریتی همان مجموعه با پرسشها و انتقادهای جدی افکار عمومی مواجه است؟
شهداء برای حفظ میز و صندلی مدیران جان ندادند. آنان رفتند تا عدالت زنده بماند، حق پایمال نشود و مسئولیت در نظام اسلامی امانتی برای خدمت به مردم باشد، نه ابزاری برای حفظ قدرت و تأمین منافع شخصی.
عمارت شهرداری؛ محل پاسخگویی یا محل اعتبار سازی؟
شهرداری ساری با مجموعهای از مشکلات و ابهامات مدیریتی، بدهیها، مطالبات و حقوق معوق کارکنان و نارضایتیهای انباشته شده مواجه است. در چنین شرایطی، این پرسش جدی مطرح میشود که ضرورت و مبنای انتخاب عمارت شهرداری برای خاکسپاری پیکر مطهر شهید چیست؟
آیا این تصمیم بر اساس یک ضرورت فرهنگی و اجتماعی و با بررسی همه جوانب اتخاذ شده است یا قرار است قداست نام و جایگاه شهید، به صورت ناخواسته یا آگاهانه، در خدمت ترمیم اعتبار مدیریتی یک مجموعه قرار گیرد؟
آیا قرار است با دفن پیکر مطهر یک شهید در عمارت شهرداری، بر مشکلات و ناکار آمدیهای موجود سایه افکنده شود؟ آیا حرمت شهید باید به سپری در برابر مطالبهگری مردم و ضرورت پاسخگویی مسئولان تبدیل شود؟
تأکید میکنم که این پرسشها به معنای مخالفت با اصل تکریم شهداء یا حضور معنوی آنان در محیطهای اداری نیست؛ مسئله، ضرورت، نحوه تصمیم گیری، ملاحظات مربوط به شأن شهید و احتمال بهرهبرداری تبلیغاتی و مدیریتی از این اقدام است.
شهید، امانت مردم است؛ نه ملک شخصی مدیران!
شهداء ملک شخصی هیچ مسئولی نیستند که هرگاه مصلحت مدیریتی اقتضا کرد، نام و جایگاه آنان دستاویز تصمیمات سازمانی و تبلیغاتی قرار گیرد.
خون شهید حرمت دارد و پیکر مطهر او امانتی است که باید با نهایت احترام، اخلاص و رعایت مصالح عمومی درباره آن تصمیمگیری شود. تکریم شهداء صرفاً در برگزاری مراسم، نصب نمادها یا اختصاص یک مکان اداری به نام آنان خلاصه نمیشود؛ بلکه پیش از هر چیز، در پایبندی به آرمانهایشان، عدالتخواهی، صداقت، پاکدستی، خدمت صادقانه و پاسخگویی به مردم معنا پیدا میکند.
اگر قرار است نام شهید در یک مجموعه اداری ماندگار شود، پیش از هر چیز باید پرسید آیا عملکرد آن مجموعه با آرمانهایی که شهید برای آن جان خود را فدا کرده است، تناسب دارد؟
نمیتوان از یک سو نام شهید را بر تارک یک مجموعه نشاند و از سوی دیگر، نسبت به مطالبات کارکنان، حقوق شهروندان و پرسشهای افکار عمومی بیتفاوت بود.
انتظار از مسئولان ارشد استان
از نماینده محترم ولیفقیه در استان مازندران انتظار میرود در جایگاه پاسداری از ارزشهای اسلامی و انقلابی، نسبت به این تصمیم موضعی روشن اتخاذ کرده و بر ضرورت صیانت از شأن و قداست شهید تأکید کنند.
از فرمانده محترم سپاه کربلای استان مازندران انتظار میرود با حساسیت نسبت به جایگاه والای شهداء، اجازه ندهند نام و حرمت این عزیزان در معرض شائبه بهره برداریهای مدیریتی و تبلیغاتی قرار گیرد.
از استاندار محترم مازندران نیز انتظار میرود به جای عبور از کنار این موضوع، ابعاد تصمیم را بررسی کرده و نسبت به ضرورت، مبانی و پیامدهای آن پاسخگو باشند.
مطالبات صریح و مشخص ما
با توجه به حساسیت موضوع و ضرورت صیانت از حرمت شهدای گرانقدر، مطالبات خود را به شرح زیر اعلام میکنیم:
۱_ توقف فوری فرایند خاکسپاری پیکر مطهر شهید گمنام در عمارت شهرداری ساری تا زمان بررسی کارشناسی و اقناع افکار عمومی.
۲_ اعلام شفاف مبانی و ضرورت تصمیم از سوی مسئولان ذیربط، همراه با تبیین دلایل انتخاب این مکان و روند تصمیمگیری.
۳_ بررسی ابعاد فرهنگی، اجتماعی و شرعی موضوع با لحاظ شأن و قداست شهید، حرمت خانوادههای معظم شهداء و حساسیتهای جامعه.
۴_ جلوگیری از هرگونه بهرهبرداری سیاسی، تبلیغاتی و مدیریتی از نام و جایگاه شهدای گرانقدر.
۵_ توجه به مطالبات و حقوق کارکنان و شهروندان و پرهیز از هر اقدامی که شائبه استفاده نمادین از جایگاه شهداء برای تحتالشعاع قرار دادن مشکلات مدیریتی را ایجاد کند.
سخن پایانی؛ شهید را خرج میزهای لرزان مدیریتی نکنید!
آقایان مسئول!
مردم از شما انتظار دارند حرمت شهداء را پاس بدارید، نه اینکه قداست آنان به ابزاری برای عبور از ضعفها، کاستیها و پرسشهای بیپاسخ مدیریتی تبدیل شود.
اگر برای یک مجموعه مدیریتی اعتماد و اعتبار عمومی آسیب دیده است، راه بازسازی آن، پاسخگویی، اصلاح عملکرد، پرداخت حقوق و مطالبات معوق، رعایت عدالت و بازگرداندن اعتماد مردم است؛ نه تکیه بر نام و جایگاه شهیدی که دههها پیش، برای خدا و سربلندی همین ملت از همه تعلقات دنیوی خود گذشت.
به عنوان یک طلبه، صریح و قاطع اعلام میکنم: ما با اصل تکریم شهداء مخالف نیستیم؛ بلکه با هرگونه استفاده ابزاری از قداست شهید برای مصلحتاندیشیهای سیاسی، تبلیغاتی و مدیریتی مخالفیم.
شهداء برای رسیدن برخی افراد به میز و منصب جان ندادند. آنان جان خود را فدا کردند تا مسئولیت، امانت باشد و قدرت، در خدمت مردم قرار گیرد.
پیش از آنکه این تصمیم به مطالبهای گسترده در افکار عمومی تبدیل شود، انتظار داریم مسئولان محترم استان با درایت، تدبیر و احساس مسئولیت، در آن تجدیدنظر کرده و از اجرای تصمیمی که با چنین ابهامات و حساسیتهایی همراه است، تا زمان بررسی و پاسخگویی شفاف، خودداری کنند.
شهید را خرج میزهای لرزان مدیریتی نکنید!
حرمت خون شهداء خط قرمز مردم است؛ با قداست آنان معامله نکنید.
والسلام علیکم و رحمهالله
سید جلال صالحی
رئیس حوزه علمیه آیتالله صالحی مازندرانی
ساری: بیست و یکم آبانماه ۱۴۰۵






ارسال نظر