کد خبر : 202421
05 آبان 1405
به بهانه حضور مقام‌های منطقه‌ای در تهران؛

جنگ ۴۰ روزه؛ پاسخ به رویای سقوط / ایران بند پوتینش را محکم بست

مقاومت ایران در جنگ 40 روزه و در برابر حملاتی که قرار بود به سقوط نظام منجر شود نشان داد که بند پوتینِ محکم نیروهای مسلح، پشتوانه قدرت ایران در میدان و دیپلماسی است.

به گزارش شمال نیوز، دونالد ترامپ وعده داده بود نظام ایران در مدت کوتاهی سقوط خواهد کرد، اما جنگ ۴۰ روزه نه‌ تنها به تحقق این ادعا منجر نشد، بلکه مقاومت ایران معادلاتی را برهم زد که دشمنان بر اساس آن، پایان سریع کار جمهوری اسلامی را پیش‌بینی می‌کردند.

 

از سکوت همسایگان تا موج تماس‌های دیپلماتیک

در هفت روز نخست جنگ، هیچ تماس قابل‌توجهی از سوی کشورهای منطقه با عباس عراقچی برقرار نشد؛ بسیاری گمان می‌کردند ایران زیر فشار حملات دوام نخواهد آورد و سقوط آن نزدیک است.

 

اما در جریان جنگ ۴۰ روزه و آشکارشدن آثار حملات موشکی ایران، فضای منطقه تغییر کرد. تماس‌ها افزایش یافت و تلاش برای میانجی‌گری جدی‌تر شد؛ از کشورهای حاشیه خلیج فارس گرفته تا پاکستان، تحرکات دیپلماتیک تازه‌ای شکل گرفت.

 

این تغییر رفتار، در این نگاه، نشانه آن بود که محاسبات اولیه درباره توان و تاب‌آوری ایران با واقعیت میدان فاصله داشت. کشوری که قرار بود در چند روز از پا درآید، ۴۰ روز ایستاد و هزینه ادامه تقابل را برای طرف مقابل بالا برد.

 

تهران در کانون رایزنی‌های منطقه‌ای؛ تصویری متفاوت از روزهای نخست جنگ

تصویر حضور مقام‌های ارشد منطقه‌ای در تهران و دیدار آنان با محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، در همین چارچوب معنا پیدا می‌کند.

 

حضور چهره‌هایی از عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه در کنار مقام ایرانی، تصویری متفاوت از روزهای نخست جنگ به نمایش می‌گذارد؛ روزهایی که برخی تصور می‌کردند ایران به‌زودی از معادلات حذف خواهد شد.

 

اکنون تهران همچنان در کانون رایزنی‌های منطقه‌ای قرار دارد و این خود یادآور آن است که فشار نظامی، برخلاف انتظار طراحان آن، نتوانست ایران را از صحنه خارج کند.

 

مقاومت در میدان؛ عاملی برای تغییر معادلات دیپلماسی

واقعیت این است که بسیاری از کشورها در برابر چنین حجم و شدتی از حملات، ممکن بود خیلی زودتر از پا درآیند و توان ادامه مقاومت را از دست بدهند.

 

آنچه ایران را در این نبرد سرپا نگه داشت، صرفا توان موشکی یا ظرفیت نظامی نبود؛ بلکه ترکیبی از مقاومت نیروهای مسلح، حفظ انسجام و ایستادگی در برابر فشار حداکثری بود.

 

این قاب، بیش از آنکه یک عکس تشریفاتی باشد، یادآور این پیام است که قدرت در میدان می‌تواند جایگاه کشور را در دیپلماسی نیز تغییر دهد؛ بند پوتین اگر محکم باشد، می‌توان در میز مذاکره هم دست بالاتری داشت./ تابناک

 

ارسال نظر

×
نام
ایمیل
حاصل عبارت روبرو را وارد نمایید