شهپادهای آمریکا زیر آتش ایران در بحرین

به گزارش شمال نیوز، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جریان موج هفدهم عملیات «نصر۲»، از هدف قرار گرفتن دپوی شهپادهای آمریکایی در بحرین و سوختن تعداد زیادی از این شناورها خبر داد؛ حمله‌ای که پس از اعلام حملات پیشین به مقر ناوگان پنجم آمریکا، توجه‌ها را به بخش کمتر دیده‌شده قدرت دریایی واشنگتن معطوف کرد؛ شبکه سامانه‌های بدون‌سرنشین و تأسیساتی که فعالیت آن‌ها را پشتیبانی می‌کنند.

براساس اطلاعیه شماره ۲۵ سپاه، این عملیات با رمز «یا صاحب‌الزمان ادرکنی» انجام شد. پیش‌تر نیز سپاه در اطلاعیه منتشرشده در ۲۰ خرداد، از حمله پهپادی نیروی دریایی خود به ناوگان پنجم آمریکا در بحرین، در پاسخ به حملات آمریکا به جنوب ایران، خبر داده بود.

کنار هم قرار گرفتن این عملیات‌ها نشان می‌دهد تأسیسات دریایی آمریکا در بحرین، در مقاطع مختلف در فهرست اهداف پاسخ ایران قرار داشته‌اند.

درهم‌کوبیده‌شدن تأسیسات دریایی ناوگان پنجم آمریکا

ابعاد خسارت به پایگاه بحرین در اظهارات مقام ارشد آمریکایی نیز بازتاب یافته است. هانگ کائو، سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا، در گفت‌وگو با «اپک‌تایمز»، با تعبیری صریح از درهم‌کوبیده‌شدن تأسیسات دریایی این کشور در بحرین به دست ایران سخن گفت. او همچنین اعلام کرد کارگروهی در حال بررسی آینده این پایگاه است. دریاسالار داریل کادل، رئیس عملیات نیروی دریایی آمریکا، نیز گفته است بازگشت به پایگاه بحرین به این زودی‌ها امکان‌پذیر نیست.

مراکزی هدف قرار گرفتند که برای فرماندهی، پشتیبانی و استمرار حضور دریایی آمریکا نقش دارند. واشنگتن با توسعه سامانه‌های بدون‌سرنشین به دنبال افزایش توان مراقبت و عملیات خود بود، اما حملات ایران نشان داد زیرساخت پشتیبان این فناوری‌ها نیز از دسترس پاسخ نظامی ایران خارج نیست.

اکنون بررسی آینده پایگاه بحرین، بنا بر اظهارات مقام آمریکایی، خود به مسئله‌ای برای نیروی دریایی این کشور تبدیل شده است.

اهمیت این اهداف، فراتر از ساختمان‌ها و تجهیزات مستقر در آن‌هاست. قدرت دریایی برای اجرای مأموریت به شناسایی، ارتباطات، فرماندهی و پشتیبانی مستمر نیاز دارد. یگان ۵۹ یکی از مجموعه‌هایی است که آمریکا برای تقویت همین توان، با استفاده از سامانه‌های بدون‌سرنشین و هوش مصنوعی، ایجاد کرده است.

یگان ۵۹ چگونه به شبکه دریایی آمریکا اضافه شد؟

نیروی دریایی آمریکا در سپتامبر ۲۰۲۱ از تشکیل «Task Force ۵۹» خبر داد؛ یگانی با مأموریت ادغام سامانه‌های بدون‌سرنشین و هوش مصنوعی در عملیات ناوگان پنجم. هدف، گسترش ظرفیت مراقبت دریایی و تسریع ورود فناوری‌های جدید به عملیات بود. بنابراین، عنوان «یگان ویژه» در اینجا به معنای نیروی تکاوری نیست؛ با مجموعه‌ای تخصصی برای آزمایش، توسعه و به‌کارگیری سامانه‌های رباتیک در دریا مواجهیم.

منطق این برنامه، افزودن ابزارهای شناسایی بیشتر به شبکه ناوگان است. شناورهای بدون‌سرنشین می‌توانند بخشی از مأموریت جمع‌آوری اطلاعات را بر عهده بگیرند و داده‌های آن‌ها در کنار اطلاعات دیگر سامانه‌ها، به شناخت بهتر محیط کمک کند.

در چنین ساختاری، تعداد شناورها تنها یکی از شاخص‌های توان عملیاتی است. کیفیت حسگرها، قابلیت انتقال اطلاعات و سرعت تبدیل داده به ارزیابی قابل استفاده نیز اهمیت دارد. هوش مصنوعی در این میان، ابزاری برای کمک به پردازش اطلاعات است؛ ابزاری که کارایی آن همچنان به کیفیت داده و عملکرد شبکه وابسته می‌ماند.63